Penaltystip
13/04/26 20:40
Het was een rustige zondagochtend. Ik had het huis voor mijzelf en wilde net met een beker thee in de tuin gaan zitten toen de bel ging. Het was mijn beste vriendin Bregje die in haar vrolijke geel groene supporters outfit voor de deur stond.
‘Ga je mee, lekkere jonge mannen kijken op het voetbalveld’
‘Ga je mee, lekkere jonge mannen kijken op het voetbalveld’
Ik ben zelf niet zo’n voetballiefhebber maar tegen een mooi mannenlijf zeg ik geen nee.
‘Laat mij snel wat anders aantrekken want met dit joggingpak ga ik geen doelpunten scoren’
Ik gaf mijn beker aan Bregje en rende de trap op.
‘Wel opschieten want de aftrap is al over een klein uurtje’
Ik had niet veel tijd nodig. Het leek erop dat het een mooie lentedag ging worden dus ik griste mijn favoriete zomerjurkje van de hanger, schoot snel in mijn espadrilles, een lijntje onder mijn ogen, lippenstift op en ik was klaar om de deur uit te gaan.
‘Let’s go’ zei ik tegen Bregje.
Zij zette de lege theebeker op tafel en liep voor mij de deur uit.
Bregje haar vrolijke krullen danste in het zonlicht en ze had een schitterend silhouet. Niemand zou zeggen dat ze de 50 al gepasseerd was. Alleen een paar grijze haren vertelde dat ze geen twintiger meer was. Haar mooie billen wiegde bij elke stap. Oei wat zou ik graag……
‘Hey waar zit jij met je gedachten? Kom instappen’
Het was een kort ritje naar haar locale clubbie. Hemelsbreed was het 6 kilometer en met de Audi stonden we in no-time op de parkeerplaats. We kochten een kaartje en zochten een mooi plekje op de tribune. Vlak achter de dug-out van de tegenstander. We keken net over de koppies van de spelers heen en hadden een goed uitzicht op het veld. Het was al genieten tijdens de warming-up. Precies om 12:15 klonk het fluitsignaal voor de aftrap.
Het eerste half uur gebeurde er vrijwel niks. Mijn ogen begonnen verveeld rond te dwalen op zoek naar iets lekkers. Net toen ik mijn zoektocht wilde opgeven stak er een leuk koppie uit de dug-out.
‘Hey, Breg, voor ons, op 12 uur. Is het geen snoepje’
‘Ja, wat een lekker ding. Vast één van de verzorgers van de tegenstanders’
De verzorger strekte even zijn benen naast de dug-out en draaide een rondje om zijn as. Onze blikken kruiste elkaar voor een klein ogenblik maar ik voelde een bekende rilling door mijn lijf gaan. Benieuwd of hij mij ook gezien had volgde ik zijn blik. Niet lang daarna keek hij weer mijn kant op maar nu bleef zijn blik langer hangen. Brutaal gaf hij mij een knipoog en ik glimlachte terug.
‘Eens kijken of ik deze man van zijn stuk kan brengen’ dacht ik bij mijzelf. Ik schoof mijn zomerjurkje een klein stukje omhoog en zette mijn benen iets uit elkaar. Net genoeg om zijn aandacht te kunnen trekken. Het duurde niet lang of de verzorger keek weer mijn kant op. Eerst keek hij in mijn ogen maar het duurde niet lang of zijn ogen hadden het doel ontdekt. Hij kreeg zichtbaar rode wangen en wende zijn blik weer op het voetbalspel. Maar schijnbaar was mijn spelletje interessanter want niet lang daarna draaide hij zijn hoofd weer in mijn richting en focuste hij zijn ogen ter hoogte van de zitting van de kuipstoel. Ik schoof mijn benen iets verder uiteen zodat ik zeker wist dat hij een mooi uitzicht had. Uitdagend gleed ik met mijn vingers langs mijn dijen. Nu had ik zeker zijn aandacht want de verzorger maakte zijn trainingsjasje iets losser. Prieeeet!!!! Daar klonk het fluitsignaal voor de eerste helft. De crew kroop uit de dug-out om richting de kleedkamer te gaan. Snel fatsoeneerde ik mijn houding. Jurkje weer omlaag, beentjes over elkaar. Ik keek nog even richting de dug-out.
‘Ga je met me mee?’ Zag ik de verzorger souffleren.
‘Biertje?’ Vroeg Bregje.
‘Ja, doe maar. Kan ik even afkoelen’
Niet lang daarna zaten wij met 2 halve liters te proosten op onze kuipstoel. Hoewel het bier alcoholvrij was smaakte het prima. Na de tweede slok kwamen de mannen weer het veld op. Het elftal stelde zich weer op en de rest van het team nam weer plaats in de dug-out. Na een minuut of 10 zag ik een bekend koppie weer uit de dug-out komen. Hij gaf mij weer een knipoog en keek daarna weer naar het veld. Ik positioneerde mijzelf weer in mijn uitdagende positie. Eens kijken waar we uit komen. Het duurde niet lang of ons spel was weer in volle gang. Net toen ik dacht dat het tijd was om mijn slipje een andere plek te geven haalde speler van onze thuisclub één van de tegenstanders onderuit. De tas met het magische water kwam vanuit de dug-out en het team verzorgers kwam in actie. Gelukkig was het niet ernstig want een plonsje water uit de tas was voldoende om de blessure weg te toveren. Ondertussen was mijn halve liter bier ook een plonsje geworden.
‘Ik ga even naar het toilet’ zei ik tegen Bregje ‘ben zo terug’
Ik wierp nog even een blik op het veld en zag de verzorger weer richting de dug-out lopen. Uitdagend keek ik zijn richting op en draaide mijzelf om, baande een weg naar de trap en toen ik omhoog liep keek ik nog even over mijn schouder. Mijn verzorger had de hint begrepen, gaf een seintje naar de hoofdtrainer en liep daarna het veld af.
Het toilet had ik snel gevonden en na een korte opfrisbeurt ging ik op zoek naar mijn speelmaatje. Trap af, gang door, deur voelen. Nee die was op slot. 2e Deur meer geluk, naar rechts richting speelveld. Ik moest nu ergens onder de tribune lopen want het plafond was laag en liep scheef. Weer een deur en daar stond hij. Strak in trainspak.
‘Hey deugniet. Genoten van het schouwspel’ teasde ik. Hij gaf geen antwoord maar greep mij rond mijn middel en zoende mij vol op mijn mond.
‘Zo, dat wilde ik tijdens de eerste helft al doen’ zei hij hees.
‘Moet jij niet op het veld staan?’
‘Als ik voor het laatste fluitsignaal maar terug ben. Tot die tijd lost mijn assistent het wel op. Kom’
Hij pakte mijn hand en leidde de weg. Nog een deurtje door. Nog dieper de catacomben van het stadion in. Smalle gang door en daar stonden we in het washok. Hij trok mij stevig tegen hem aan en gaf mij een stevig tongzoen. Mijn handen verkende zijn lichaam. Trok zijn jasje en t-shirt uit en knoopte zijn trainingsbroek los. Ik liet er geen gras over groeien. Er stonden misschien nog 15 minuten speeltijd op de klok. Dus als ik wilde scoren moest ik aanvallen. Ik zag dat de cornervlag al op zijn plek stond. We legden een paar handdoeken op de werkbank en met een klein hopje zat ik op het randje. Snel trok hij mijn zomerjurkje over mijn hoofd en dirigeerde mij plat op de tafel. Hij trok mijn slipje opzij en zijn vingers scoorde het eerste doelpunt. Snel werd het 2-0 toen 3-0 en vlak na het vierde doelpunt leek het hele stadion op te stijgen.
‘Ik denk dat er gescoord is’ zei hij droogjes.
Ik voelde het magische water langs mijn benen stromen alsof mijn verzorger een bidon had leeg geknepen tussen mijn benen. Veel tijd om bij te komen gaf hij mij niet. Hij trok mijn drijfnatte slipje uit en nam plaats op de penaltystip, recht voor mijn doel. Op het moment dat ik het schot verwachte hoorde ik een doffe klap.
‘Oei, je moet even iets anders gaan liggen. Het plafond is hier te laag en zo stoot ik mijn hoofd’
Snel veranderen wij van positie en voor dat ik het doorhad werd de strafschop genomen. Ik kon het eerste schot prima hebben en kaatste de bal terug. Er ontstond een samenspel waarbij de bal heerlijk werd rond ge-paast. Mijn verzorger dribbelde rond en liet mij alle hoeken van het veld zien. Mijn handen hadden zijn stevige billen gevonden en hielden ze als een keeper klemvast. Boven ons hoorden wij het publiek aanzetten en ook bij ons steeg de spanning. Het verlossende schot werd genomen en het hele stadion stond op zijn kop.
De verzorger kroop in mijn armen. Samen lagen we bij te komen van deze wedstrijd. De rust werd verstoord door een alarmsignaal wat afging.
‘Ik moet terug naar het veld. Er staan nog 3 minuten speeltijd op de klok.’ We stonden beide op van de werkbank en pakte een frisse handdoek. Een lief klein zweet druppeltje bungelde aan zijn neus.
‘Je mag zo wel even onder de douche springen. O, ik zie het al helemaal voor me; 11 jonge mannen en jij er tussen.’
‘Daar zou jij zeker wel bij willen zijn’ zei hij met een glimlach.
Ik lachte schuchter terug. We droogde ons af en kleedde ons snel weer aan.
‘Hier heb je mijn visitekaartje. App me maar als je je verveelt. Wie weet wat we samen nog gaan doen’
Op het veld klonk het laatste fluitsignaal en er steeg luid gejuich op. Ik had geen idee wie er gewonnen had maar ik had zeker gescoord!Penaltystip
